Grzybica dłoni i stóp

Choroba rozwija się głównie w szparach międzypalcowych, na powierzchni rąk i na podeszwach. Chorują częściej osoby noszące nieprzewiewane obuwie, wykonane z gumy lub tworzyw sztucznych. W grzybicy międzypalcowej zmiany zwykle dotyczą szpar między palcami III i IV oraz IV i V, gdyż szpary są największe i łatwo dochodzi do maceracji naskórka.

Objawy to zaczerwienienie, pękanie i sączenie skóry, swędzenie i pieczenie.
W grzybicy dłoni i stóp zmiany mają charakter ognisk rumieniowo-złuszczających, ale objawy zapalne są mniejsze, sączenie nie występuje, niekiedy pojawiają się drobne pęcherzyki. Przy długotrwałym przebiegu choroby mogą wystąpić znaczne zgrubienia naskórka na dłoniach i podeszwach oraz liczne głębokie i bolesne pęknięcia.
Zazwyczaj wystarczy leczenie miejscowe, przy zmianach wysiękowych i zapalnych stosuje się okłady, zasypki, pudry, kremy i maści przeciwgrzybiczne. Leczenie staje się kłopotliwe, gdy wystąpi wtórne zakażenie lub odczyn alergiczny. Nawroty są dość częste i dlatego zaleca się przez dłuższy czas po ustąpieniu zmian stosowanie zapobiegawczo niektórych leków miejscowo. Konieczna jest kontrola najbliższego otoczenia i ewentualne leczenie.

Należy zachować higienę, często myć i osuszać stopy oraz pachwiny. Często zmieniać bieliznę i skarpetki. Leczenie doustne stosuje się rzadko przy zmianach bardzo rozległych i opornych na leczenie miejscowe.