Odleżyny

Najczęściej powstają w tych miejscach, gdzie kości znajdują się płytko pod skórą. W przypadku chorych leżących nieruchomo najbardziej narażone są potylica, uszy, okolice grzbietu, kości krzyżowej i ogonowej  oraz część kości udowej stykająca się z miednicą. U chorych siedzących – pośladki, pięty, palce u nóg, łopatki i łokcie.

Prawdopodobieństwo odleżyn jest tym większe, im gorsza jest kondycja skóry. Dotyczy to szczególnie diabetyków, chorych z zaburzeniami krążenia, niedożywionych.

W przypadku osób starszych tkanka tłuszczowa jest cienka, a skóra ma mniej włókien kolagenowych i jest tym samym podatna na urazy. Do powstawania odleżyn przyczynia się także zawilgocenie skóry np. w wyniku nietrzymania moczu, niedostateczna higiena, nierówności pościeli lub tarcie. Pierwszym symptomem zaburzeń jej ukrwienia jest zaczerwienienie, potem dochodzi uszkodzenie powierzchowne skóry, podobne do otarcia, pęcherz lub owrzodzenie. Następnie zmiany się pogłębiają, niedokrwiona tkanka obumiera i staje się żółtawa lub brązowa. Dochodzi do rozległych uszkodzeń tkanki mięśniowej i kostnej.
Aby unikną odleżyn należy zmieniać ułożenie ciała leżącego pacjenta i układać poduszki między wyniosłości kostne. Najlepszym rozwiązaniem są specjalne materace przeciwodleżynowe. Są to materace zmiennociśnieniowe, sterowane automatycznie i mają komory, w które wtłacza się powietrze.

Dzięki temu zmienia się nacisk na różne partie ciała stykające się z materacem. Są też materace żelowe, z lateksu lub wykonane z falistej gąbki.