Usuwanie blizn

Najbardziej rozległe są blizny nazywane płaszczyznowymi, powstałe w wyniku oparzenia. Ich powierzchnia jest zwykle nierówna, a skóra często przyjmuje odcienie różowego, czerwonego i sinego koloru. Takie blizny są często przyczyną przykurczy.

Ostrzykiwanie blizn jest stosowane głównie przy bliznach przerosłych, twardych, wybrzuszonych, ciemnoczerwonych. Zastrzyki z preparatów sterydowych, podawanych precyzyjnie do środka zmiany, robi lekarz, kilka razy w odstępach 2-3 tygodni. Zadaniem sterydów jest powstrzymanie wytwarzania przez organizm włókien kolagenowych. Steryd powoduje, że keloid zanika, a w jego miejsce powstaje zwykła blizna.

Wycięcie blizny jest możliwe po 3 miesiącach od zagojenia się rany, gdy wygląd blizny się nie poprawia. Zabiegi takie przeprowadza się rzadko, bo nie ma pewności, że potem ślad będzie mniejszy. Lekarz stosuje kilka technik – może to być wycięcie skalpelem i założenie szwów plastycznych – brzegi rany są bardziej do siebie zbliżone, przez co nowa blizna jest cieńsza i bledsza. Chirurg może także po usunięciu rozległej blizny poparzeniowej wszczepić na jej miejsce tzw. sztuczną skórę. Jeszcze inna technika polega na umieszczeniu pod skórą tzw. ekspandera, czyli rozciągliwego woreczka. Przez kilka tygodni wstrzykuje się do niego porcje soli fizjologicznej. Z czasem w wyniku rozciągania wytwarza się nadmiar skóry. Gdy proces ten jest zakończony chirurg wycina bliznę i wyjmuje ekspander, a nadmiarem skóry przykrywa miejsce po usunięciu blizny.